Bu hırçınlığım kimeydi? Nedendi?
İçimdeki arsız çocuk uyanmıştı. Yabancı sularda yüzmeye çalışıyordu, bu mümkün olabilir miydi? Yapma dedim, yüzme! Demeseydim boğulacaktım. Sonra bitmedi. Avazım çıktığı kadar bağırdım, evet bağırdım. Bağırmasaydım, susacaktım. Susma dedim, konuş! Devam ettim, bırakma kendini diye avuttum sahte suratları. Yapmasaydım, kusacaktım. Farklı ruhlara dokundum, elimi uzattım. Değiştirdim anılarımı, reenkarnasyon yaptım. Dokunmasam yanacaktım. Yanma dedim, yakma! Sonra dışarıya çıktım, koştum. Yaprak gibi döküldüm. Döndüm ağaca kızdım, verme beni toprağa diye. Durma, devam et! Bir boşluğa düştüm, tenime soğuk rüzgarlar değdi. Gökyüzüne kızdım, kızmasam gömülecektim.
Meğersem bu hırçınlığım kendimeymiş. Sadece günah çıkarmaya çalışmışım. Çıkarmasam, var olacaktım. /191120
Yorumlar
Yorum Gönder